Seagoing

De grote verdienste van McCormicks memoires is hun onverbloemde eerlijkheid. Hij schrijft met een overtuigende directheid over wat hem is overkomen en wat hij gelooft. --Kunst en Letteren De titel van John McCormicks autobiografische boek kan zowel letterlijk als symbolisch worden opgevat. Letterlijk gezien was de zeevaart een vroege en grote ambitie van de auteur, terwijl zeereizen tevens een metafoor is voor de wendingen en omwentelingen in een leven zonder vaste wortels, een lange reis. Dit is geen conventionele autobiografie. Het is alleen persoonlijk voor zover dat nodig is voor de continuïteit en nooit een bekentenis. De essays draaien om vertellende episodes uit het leven van de auteur en streven naar objectiviteit en nauwkeurigheid over het recente verleden, zowel persoonlijk als historisch. Hij doet dit door te schrijven zonder de pretentie een ware geschiedenis te schetsen. De gebeurtenissen in zijn leven zijn noodzakelijkerwijs uniek voor hem, en daarom vindt hij die uniciteit in de gebeurtenissen die hem hebben getroffen. McCormick begint met zijn jeugd in het Amerikaanse Middenwesten tijdens de Grote Depressie, een tijd van verbroken familierelaties en willekeurige baantjes. Hij beschrijft hoe hij zijn religieuze geloof verloor. Hij beschrijft zijn eerste ervaring als matroos op een tanker, een ervaring die hem fysieke vrijheid gaf, een wereld zonder beperkingen, net als bij Hemingway. In zijn beschrijving van zijn vroege ervaringen als leraar schetst hij een levendig beeld van Duitsland in de directe naoorlogse jaren, met observaties van het resterende pro-Hitler sentiment en de ongemakkelijke omstandigheden (voor Duitsers) van het recente verleden. Hij wijdt een hoofdstuk aan de ontroerende memoires van zijn vriend Francis Fergusson, een eminent geleerde van Rutgers University. McCormick vertelt ook over zijn ervaring als amateur-stierenvechter en herhaalt zijn verdediging van stierenvechten als kunstvorm. Hij schetst een levendig beeld van een avontuur op zee tijdens zijn werk aan een definitieve biografie van George Santayana, waarbij hij ook reflecteert op veranderingen in het genre van de biografie, met de overheersende nadruk op trivia en sensatiezucht. In zijn beschrijving van zijn terugreis naar Engeland beschrijft McCormick het conflict tussen nationalisme en emigratie. Hij doorspekt de details van zijn ervaringen in de zeeoorlog met doordachte observaties over militaire gevechten. Ten slotte probeert McCormick in zijn slothoofdstuk, Coda: Closet Space, betekenis te geven aan ouderdom en dood. Dit autobiografische verslag van een rijk leven omvat veel meer dan een schitterende carrière als docent en schrijver. Het biedt inzicht en leesplezier voor wie bekend is met McCormicks wetenschappelijke werk, voor studenten in de geesteswetenschappen en voor het grote publiek dat geïnteresseerd is in levendige proza. John McCormick is emeritus hoogleraar vergelijkende literatuurwetenschap aan Rutgers University en erelid van de afdeling Engels en literatuurwetenschap aan de Universiteit van York. Hij is de auteur van George Santayana: A Biography, Catastrophe and Imagination, The Middle Distance en Fiction as Knowledge. Taal: Engels