Wagner and Aeschylus

In 1847 las Wagner de Oresteïsche trilogie, het mooiste bewaard gebleven werk van Aeschylus. De impact van Aeschylus' werk op hem op dit cruciale moment in zijn ontwikkeling veranderde Wagners hele visie op zijn eigen rol als kunstenaar. Zoals hij in zijn autobiografie schreef: 'Ik kon de Oresteia werkelijk met mijn geestesoog zien alsof het echt werd uitgevoerd en het effect ervan op mij was onbeschrijfelijk. â Mijn ideeën over de betekenis van drama en van het theater zijn zonder twijfel gevormd door deze indrukken: â' Wagner en Aeschylus onderzoeken de rol die de Oresteia speelde bij de vormgeving van de Ring en laten zien hoe Aeschylus' meesterwerk Wagners meesterwerk op vele niveaus beïnvloedde, van het basisidee om mythisch materiaal te gebruiken voor een cyclus van 'toneelfestivaldrama's' tot diepgaande aspecten van het onderwerp en vorm en Wagners opvatting van de rol van muziek in opera. In twee inleidende hoofdstukken wordt ingegaan op de algemene relatie tussen Wagner en Aeschylus; er volgt een analyse van de vier drama's van de Ring: de punten van verwantschap en de verschillen tussen de cyclus van Wagner en die van Aeschylus worden in detail besproken, een benadering die een nieuw licht werpt op de vorm en betekenis van de Ring. Taal: Engels