Dit boek stelt een nieuw theoretisch kader voor en onderzoekt de verbanden tussen sjamanisme en geweld vanuit een mondiaal perspectief. Gerenommeerde antropologen en autoriteiten op dit gebied putten uit hun onderzoek in Mongolië, China, Korea, Maleisië, Nepal, India, Siberië, Amerika, Papoea-Nieuw-Guinea, Taiwan om te onderzoeken hoe inheemse sjamanistische culturen omgingen en nog steeds te maken hebben met verschillende gradaties van intern en extern geweld. Tijdens ceremonies gedragen sjamanen zich als jagers en krijgers die te maken hebben met vele toestanden die verband houden met geweld, zoals collectief en individueel lijden, aanval, conflict en antagonisme. Inheemse religieuze complexen worden vaak opgeroepen om te reageren op directe en indirecte concurrentie met meer gevestigde culturele en religieuze tradities, die de sociaal-culturele structuur, het identiteitsgevoel en de staat van welzijn van veel inheemse groepen ondermijnen. Dit boek verkent een meer gevoelige visie op sjamanisme die dichter bij de emische opvattingen van veel inheemse groepen staat. Taal: Engels