De studie van David Holbrook, die nog nooit eerder in de Verenigde Staten is gepubliceerd, biedt het soort gezond verstand dat maar al te ongewoon is in dit vakgebied. Zijn uitgangspunt is dat seks is veranderd van een instrument voor het uiten van geluk en genegenheid in een doel op zich. In de zoektocht naar seksuele bevrijding is alles wat is bereikt de mechanisatie van seksualiteit en de vernietiging van het volledige scala aan emoties die de menselijke zoektocht naar sociale en biologische betekenis voeden. Seks en ontmenselijking is een van die zeldzame boeken die de lezer onmiddellijk zal opvallen als onderdeel van de algemene wijsheid die op de een of andere manier verloren is gegaan in een zoektocht naar het plezierprincipe dat losgekoppeld is van andere waarden en doelen. In de afgelopen kwart eeuw, zo betoogt Holbrook, is niet alleen het concept van seks steeds meer gescheiden geraakt van de rest van het bestaan, maar is het aantal slachtoffers van seks rampzalig toegenomen. De verspreiding van aids heeft een onheilspellende en dodelijke manifestatie van deze stelling in de menselijke vergelijking gebracht, maar tegelijkertijd is de reactie op deze dreiging niets minder dan manische ontkenning. Een soortgelijk beeld komt naar voren in minder dodelijke vormen. Welke statistieken men ook onderzoekt, of het nu gaat om seksuele activiteit onder jonge kinderen, abortus of seksuele ziekte, men vindt een grimmig tegengif voor elke hoop op vooruitgang op het gebied van de menselijke omgang met het seksuele. Holbrook lokaliseert veel van de problemen die betrokken zijn bij deze scheiding van seks en genegenheid in de opkomst van het idee dat ons leven wordt beheerst door onpersoonlijke krachten buiten de menselijke controle. Seks en ontmenselijking staat in de grote traditie van de sociale geschiedenis en de psychiatrische analyse. Robert Nye schrijft in de Scotsman dat Holbrooks diagnose van ons onbehagen aandachtig moet worden bestudeerd door iedereen die echt geeft om seks en liefde en de verantwoordelijkheid van vrijheid. Gabriel Pearson in de Guardian herhaalt dit sentiment en voegt eraan toe dat nog nooit zo'n seculiere ethiek zo vastberaden, dringend en nuttig is verwoord. En John Rex ziet het boek als de kiemen van belangrijke en centrale morele discussies. Taal: Engels