Tijdens de Centrale Middeleeuwen hadden katholieken de mogelijkheid om op twee verschillende, maar verwante manieren deel te nemen aan de Heilige Oorlog in het Latijnse Oosten: door het kruis te dragen en door toe te treden tot de Orde van de Tempel. Zowel kruisvaarders als Tempeliers werden door hedendaagse panegyristen milites Christi-ridders genoemd die zich bezighielden met de strijd voor de zaak van Christus. Op tal van slagvelden in het Midden-Oosten vochten kruisvaarders en Tempeliers zij aan zij. Tegen het einde van de dertiende eeuw werden beide vormen van Heilige Oorlog geconfronteerd met kritieke situaties. Kruistochten slaagden er niet in om de staten op het vasteland van Palestina en Syrië te redden van de islamitische verovering in 1291, terwijl de Tempeliers een periode van interne demoralisatie en externe aanval ingingen die culmineerde in de onderdrukking van hun Orde in 1312. Deze verzameling essays van vooraanstaande historici van de kruistochten en de Orde van de Tempel bestrijkt de hele spanwijdte van hun historische evolutie en biedt tal van inzichten in de ideologieën, praktische aspecten en vertakkingen van de christelijke Heilige Oorlog in de Middeleeuwen. Taal: Engels