Dit boek wijkt af van de heersende nadruk op religie en oorlog in de middeleeuwen en vroegmoderne tijd. In plaats daarvan onderzoekt het boek de relatie tussen religie en vrede in de context van het christendom islam en jodendom, zowel als een ideaal als op het praktische niveau. De inleiding die een holistisch model voorstelt voor de analyse van geweld/geweldloosheid-vrede biedt een kader voor het begrijpen van de verschillende aspecten van het stichten van vrede tijdens de betreffende periode. De behandelde onderwerpen variëren van religie en diplomatie vredesbewegingen gebaseerd op religieuze idealen het moslimideaal van vrede en daadwerkelijke vrede stichtende moslim-christelijke verdragen in het Latijns-Oosten pauselijke beleid in de Middeleeuwen en de twintigste eeuw de unieke rol van heilige vrouwen die woordvoersters waren voor vrede het interne streven naar vrede in de middeleeuwse Joodse samenleving en wat religieuze tolerantie in het zestiende-eeuwse Polen voedde. Als geheel weerspiegelen deze hoofdstukken hoe verschillende samenlevingen reageerden op en behandelden de âœOtherâ in de context van het stichten van vrede en overwon de conceptuele kloof met hun ideologie die het geloof bevorderde dat ze de enige echte waarheid bezaten. Ze laten zien dat religie en religieuze instellingen kunnen dienen als een positieve invloed en agenten van vrede. Taal: Engels