Drie categorieën - oprichters, klassiekers, canons - zijn van vitaal belang geweest bij het vormgeven van de precaire identiteit van de sociologie, het bepalen van het besef van de discipline van haar verleden en de implicaties voor haar huidige activiteit. Vandaag de dag wordt die identiteit als nooit tevoren uitgedaagd. Binnen de academie komen een aantal standpunten – feministisch, postmodernistisch, poststructuralistisch, postkoloniaal – samen in het bevragen van de status van de traditie. Deze stromingen weerspiegelen op hun beurt een bredere maatschappelijke vraag naar de betekenis en het gebruik van kennis in technologisch geavanceerde samenlevingen. In Founders Classics neemt Canon Peter Baehr de aard van deze uitdaging onder de loep. Hij biedt een model van de processen waardoor teksten tot klassieke status worden verheven en verdedigt het blijvende belang van de tradities van de sociologie voor een universitaire opleiding in de sociale wetenschappen. Het concept van klassiek is, zoals Baehr opmerkt, een complex concept. In wezen gaat het uit van een beoordelingsschaal die bepaalde teksten als voorbeeldig in eminentie beschouwt. Maar wat is de aard van deze eminentie? Baehr analyseert verschillende antwoorden op deze vraag. Het meest opvallend zijn die welke zich richten op de functies die klassiekers vervullen voor de wetenschappelijke gemeenschap die ze in dienst heeft; de retorische kracht die klassiekers zouden bezitten; en de ontvangstprocessen die resulteren in een klassieke status. Het concept van klassiek wordt vaak gelijkgesteld met twee andere begrippen: stichters en canon. De eerste heeft een gevestigde stamboom binnen de discipline, maar het wijdverbreide gebruik van de laatste in de sociologie is veel recenter en polemischer van toon. Baehr biedt argumenten tegen deze twee manieren van interpreteren, verdedigen en aanvallen van de grote teksten en auteurs van de sociologie. Hij laat zien waarom in logische en historische termen discoursen en tradities eigenlijk niet kunnen worden gefundeerd en waarom de term stichter weinig verklarende inhoud heeft. Evenzo is hij het oneens met het begrip canon en stelt hij dat de analogie tussen de theologische canon en sociologische klassieke teksten, hoewel verleidelijk, onjuist is. Hoewel het gebruik van de concepten van stichter, klassiek en canon in twijfel wordt getrokken, is Baehrs doel niet afwijzend. Integendeel, hij probeert de waarde en betekenis te begrijpen die ze hebben voor de mensen die ze gebruiken in de culturele strijd om de liberale universitaire traditie te bevestigen of te hekelen. Bij het onderzoeken van de tactiek van deze strijd biedt dit boek een model van hoe sociale theorie kritisch kan zijn in plaats van radicaal. . Taal: Engels