Voor het eerst gepubliceerd in 2006. Dit prachtige boek geschreven in 1892 door een oprichter van de National Trust wordt beschouwd als een klassieker van het hoge Victoriaanse reisschrijven. Na drie reizen naar het Oosten besloot Rawnsley dat de bestaande gidsen niet expliciet genoeg waren en begon hij dit geestige en informatieve verslag te schrijven dat een zeer sympathiek personage weerspiegelt voor wie het onmogelijk is om niet op te warmen. Beginnend met observaties zoals âalles kan worden gekregen in Caïro behalve goede Engelse theeâ en ânever verwachten dat je gids iets weet over de Egyptische geschiedenis of de monumenten op de Nijlâ Rawnsley gaat op pad om ons het beste van Egypte te laten zien tijdens een gouden eeuw van verkenning en rondreizen, hij bezoekt de twee egyptologen aan wie hij dit boek opdraagt, samen met Flinders Petrie bij de Medum-piramide om de opgravingen te observeren en te praten met Emile Brugsch over de koninklijke mummies die enkele jaren eerder uit hun graven naar het Cairo Museum waren gebracht. In de ruïnes van Thebe en Luxor wordt hij getroffen door wat hij noemt âde stilte van de dodenâ die hij contrasteert met de duidelijke liefde van de oude Egyptenaren voor muziek zoals getoond in hun kunst en in de vele hymnen bewaard in papyri. Hoewel de muziek zelf verloren is gegaan, leek het Rawnsley jammer dat de hymnen, gedichten en wijze uitspraken onbekend moesten blijven bij de algemene lezer vanwege hun onmuzikale vorm. Hij presenteert hier een aantal van hen, vertaald en weergegeven in metrum, een unieke bijdrage die het plezier van Egypte uit de eerste hand of op afstand aanzienlijk vergroot. Het werk eindigt met wat Rawnsley beschouwt als het belangrijkste deel ervan - de tijdloze wijsheid belichaamd in de uitspraken van Ptah-hotep uit de Prisse-papyrus. Taal: Engels