Het zuiden van de wereld gaat een 'Urban Age' in waarin voor het eerst in de geschiedenis meer mensen in steden zullen wonen dan op het platteland. De logica van deze voorspelling heeft een dominante framing: snelle verstedelijking, ongecontroleerde migratie, uitputting van hulpbronnen, ernstige brandstoftekorten en de ineenstorting van de openbare orde. Er wordt ons verteld dat we voorbereid moeten zijn. De oplossing is simpel, zeggen ze. Mega-verstedelijking is een kans voor economische groei en welvaart. Daarom moeten we groot bouwen, bouwen, nieuw en snel bouwen. Met bijdragen van een internationale reeks gevestigde en opkomende wetenschappers op basis van voorbeelden uit de praktijk, is Mega-Urbanization in the Global South de eerste die de lens van snelheid gebruikt om de postkoloniale 'stedelijke revolutie' te onderzoeken. Van de mega-verstedelijking van Lusaka tot de productie van satellietsteden in Jakarta tot nieuwe steden die helemaal opnieuw zijn gebouwd in Masdar, Songdo en Rajarhat, dit boek stelt dat snelheid nu het hardnekkige kenmerk is van een reeks utopische visies die de productie van nieuwe steden proberen te versnellen. Deze 'snelle steden' zijn de blijvende beelden van postkoloniale stedenbouw, die de bestaande stedenbouw omzeilen door nieuwe machts-kenniscoalities van het produceren, kennen en besturen van de stad. Het boek verkent drie hoofdthema's. Deel I onderzoekt snelle steden als nieuwe stedelijke utopieën die de illusie propageren dat ze 'quick fix', duurzame oplossingen zijn om ons te isoleren van toekomstige crises. Deel II bespreekt de rol van de ondernemende staat die, ondanks zijn neoliberalisering, een sleutelrol speelt bij het vormgeven van megaverstedelijking door middel van wetten, beleid en bruut geweld. Deel III gaat ten slotte in op hoe snel steden gebouwd door ondernemende staten zich daadwerkelijk materialiseren op de schaal van regionale verstedelijking in plaats van als grootstedelijke groei. Dit boek onderzoekt de tegenstellingen tussen bedoelde en onbedoelde resultaten van snelle steden en wijst op hun breuklijnen tussen staatssoevereiniteit, kapitaalaccumulatie en burgerschap. Het sluit af met een visie en manifest voor âslowâ en vertraagde stedenbouw. Dit actuele en originele boek presenteert stedelijke wetenschappers de theoretische, empirische en methodologische uitdagingen van megaverstedelijking in het zuiden van de wereld, en belicht nieuwe theoretische agenda's en empirische analyses die deze nieuwe vormen van stadmaken naar voren brengen. . Taal: Engels