Dit belangrijke boek probeert vragen over moraliteit en rechtvaardigheid centraal te stellen in de sociale theorie. Door het werk van Marx Durkheim en Weber te verkennen, toont het de verborgen complexiteiten van een moderniteit die te vaak wordt geïdentificeerd met een uniforme visie op het rationele zelf om later binnen de postmoderniteit in fragmenten uiteen te vallen. Herstel van het lichaam en het emotionele leven: Seidler stelt nieuwe voorwaarden voor respect en gelijkheid en laat zien hoe het zelf wordt ondermijnd in zijn gevoel van eigenwaarde en adequaatheid door de werking van machtsverhoudingen en ondergeschiktheid. Voortbouwend op feminisme en kritische theorie om de zogenaamd rechtlijnige tegenstelling tussen essentialisme en sociaal constructionisme in twijfel te trekken, plaatst Seidler de kwesties van moraliteit in het centrum van het zelfprobleem. Door het herstellen van verbanden tussen het zelf en de historische avonturen van het socialisme, feminisme, mannelijkheid, etniciteit en - autobiografisch - Joodse identiteit, toont hij de intieme affiniteit tussen deze verschillende ervaringscategorieën. Identiteiten worden niet vrij gekozen, maar houden een verwerking in van geschiedenissen van klasse, ras en geslacht. Kritisch over postmoderne theorieën waarin alles gaat en waarin alles wat je ziet relatief is, houdt dit boek zich bezig met het herbevestigen van waarde en het herstellen van een levensvatbare traditie waarin we opnieuw kwesties van vrijheid en sociale rechtvaardigheid kunnen onderzoeken. Onze discussies zijn steeds esoterischer geworden omdat ze zich hebben verscholen in een intellectuele kooi die moeilijk te betreden was. Dit boek probeert de kooi te openen en het opgeschorte gesprek tussen de sociale theorie en de zorgen van het dagelijks leven te herstellen. Taal: Engels