Harry Van Arsdale (1905-1986) was een torenhoge figuur in de New Yorkse arbeiderswereld. Nadat hij in 1925 was ingewijd in de Local 3 International Brotherhood of Electrical Workers en in 1933 de bedrijfsleider was geworden, veranderde Van Arsdale de toen corrupte en ongeorganiseerde vakbond in een kracht om rekening mee te houden. Hij werd in 1957 voorzitter van de Central Labor Council van New York City, waardoor hij in staat was om een grotere invloed te krijgen op de arbeidsverhoudingen, zowel lokaal als nationaal. Als zakelijk leider en voorzitter van deze organisaties pleitte en won Van Arsdale kortere werkdagen om meer mannen een kans te geven om te werken - vooral belangrijk in de jaren 1930. Hij stelde betaalde vakantie, betaalde vakantiedagen, lijfrenteplannen en onderwijsmogelijkheden in voor vakbondsmedewerkers - nieuwigheden in die tijd - evenals beurzen voor de kinderen van arbeiders. Zijn oprechte inzet voor het verbeteren van het leven van Amerikaanse arbeiders en hun gezinnen maakte hem tot een echt geliefd figuur. Deze fascinerende memoires volgen Van Arsdale's meer dan zestig jaar als vakbondslid en machtige arbeidsfiguur en geven kleurrijke details van zijn vele opmerkelijke prestaties. Taal: Engels