Green Oslo

Nu stedelijke regio's geconfronteerd worden met de vraag om de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen te verminderen, ondernemen veel steden in ontwikkelingslanden initiatieven om een ​​groenere stad te creëren door te streven naar een duurzamere vorm van stedelijke ontwikkeling. Om dit te bereiken, moeten ze de bestaande vervoerswijzen en patronen van landgebruik evalueren. Dit boek richt zich op Oslo, een vroege voorloper op het gebied van stedelijk milieubeleid en winnaar van een Europese 'groene stad'-prijs, en betoogt dat deze evaluatie twee benaderingen moet omvatten en integreren: ten eerste als een proces van ecologische modernisering gebaseerd op een combinatie van verdichting van het openbaar vervoer en gemengde bebouwing, en ten tweede als een kans om het karakter en de essentie van de gebouwde omgeving te heroverwegen als een weerspiegeling van de natuurlijke waarden, landschappen en natuurlijke hulpbronnen van de bredere regio. Het milieudebat en de bezorgdheid hierover zijn wijdverbreid in Oslo en dit komt tot uiting in eerdere planningsbeslissingen om grote bosreservaten intact te laten, de succesvolle ecologische restauratie van het Oslofjord, het belang van de buitencultuur onder de inwoners en de relatief progressieve politieke agenda van Noorwegen. Dit boek biedt een gelegenheid voor een kritische beoordeling van de beperkingen en kansen die inherent zijn aan 'groen Oslo' en suggereert de noodzaak van veel bredere, integratieve benaderingen. Het sluit af met het benadrukken van lessen die andere steden van Oslo kunnen leren. Taal: Engels