Freeman Dyson heeft kernreactoren en door bommen aangedreven ruimtevaartuigen ontworpen; hij heeft onderzoek gedaan naar de oorsprong van het leven en de mogelijkheden voor de verre toekomst; hij heeft aangetoond dat de kwantummechanica consistent is met de elektrodynamica en heeft de kosmologische eschatologie geïntroduceerd; hij heeft internationale erkenning gekregen voor zijn werk in de wetenschap en voor zijn inspanningen om wetenschap en religie met elkaar te verzoenen; hij heeft generaals en congrescommissies geadviseerd. Een STS-curriculum (Science, Technology, Society) of discussiegroep die zich bezighoudt met onderwerpen als kernenergiebeleid, genetische technologieën, ecologische duurzaamheid, de rol van religie in een wetenschappelijke samenleving en een kritische blik op de toekomst, zou het een voorrecht vinden om professor Dyson als deelnemer en mentor te mogen verwelkomen. In dit boek worden de onderwerpen van Dyson niet als geobjectiveerde abstracties besproken, maar aan de hand van persoonlijke verhalen. De lezer wordt uitgenodigd om de invloed van Dyson op een generatie jongeren te observeren, terwijl zij worstelen met vraagstukken over wetenschap, technologie, maatschappij, het leven in het algemeen en onze plaats in het universum.