Dit onderzoek richt zich op de praktijk van straf zoals die door de staat wordt opgelegd. De ervaring uit de eerste hand van de auteur met strafrechtelijke hervorming in combinatie met filosofische reflectie heeft hem ertoe gebracht een straftheorie te ontwikkelen die de principes van veroordeling en correcties identificeert waarop moderne correctionele systemen moeten worden gebouwd. Deze nieuwe straftheorie is gebaseerd op de opvatting dat de centrale functie van de wet is om de noodzaak om geweld te gebruiken bij het oplossen van geschillen te verminderen. Professor Cragg betoogt dat de juiste rol van veroordeling en strafuitvoering is om het vertrouwen van het publiek in het vermogen van de wet om die functie te vervullen in stand te houden. Veroordeling en correcties moeten daarom worden geleid door de beginselen van herstelrecht. Hij wijst erop dat bestraffing weliswaar een onvermijdelijk gevolg kan zijn van wetshandhaving in het algemeen en veroordeling in het bijzonder, maar dat het opleggen van straffen geen legitiem doel van de strafrechtspleging is. De kracht en aantrekkingskracht van dit verslag is dat het veel verder gaat dan de grenzen van conventionele discussies. Het onderzoekt bestraffing in het kader van politie en berechting, analyseert de relatie tussen straf en straftoemeting en biedt een basis voor de evaluatie van penitentiaire praktijken en ontwikkelingen zoals elektronisch toezicht. Taal: Engels