Professor Parsons gebruikt de koloniserende soorten als een casestudy in de dynamiek van micro-evolutie aan het werk in levende systemen. De koloniserende soort, een leugen en potentieel ontwrichtende kracht in een 'naïve' habitat, wordt in de eerste plaats bestudeerd als een ecologisch fenotype en meer in het algemeen als een ecologisch gedragsfenotype. Conventionele levensgeschiedeniskenmerken en componenten van fitness kunnen in deze fenotypes worden opgenomen. Door genetische verandering, natuurlijke selectie en de interactie van de soort met zijn omgeving en andere levende systemen daarin te integreren, wordt de koloniserende soort getransformeerd tot een geavanceerde en complexe bron van gegevens voor het begrijpen van de evolutionaire biologie. Door het hele boek heen wordt benadrukt dat het gebruik van het organisme als eenheid van selectie de meest directe manier is om de aard van succesvolle koloniserende fenotypes te begrijpen en door specifieke fenotypische criteria te gebruiken, kan de voorspelling van waarschijnlijke succesvolle kolonisten worden gedaan. Dergelijke criteria omvatten tolerantie voor extreme omgevingen, gebruik van hulpbronnen, voortplantingsvermogen en relatieve overvloed. Taal: Engels