Dit belangrijke boek biedt een theorie over de aard van fictie en over de relatie tussen de auteur, de lezer en de fictieve tekst. De benadering is filosofisch: dat wil zeggen dat de auteur een verslag geeft van sleutelbegrippen zoals fictieve waarheid, fictieve personages en fictie zelf. Het boek betoogt dat het concept van fictie deels kan worden verklaard in termen van communicatieve intenties, deels in termen van een voorwaarde die relaties van contrafeitelijke afhankelijkheid tussen de wereld en de tekst uitsluit. Dit communicatieve model wordt vervolgens toegepast op de volgende problemen: hoe kan iets 'waar zijn in het verhaal' zonder dat het expliciet in de tekst wordt vermeld? Op welke manieren hangt het interpreteren van een fictief verhaal af van het begrijpen van de bedoelingen van de auteur? Is er altijd een unieke beste interpretatie van een fictieve tekst? Wat is de juiste semantiek voor fictieve namen? Wat is de aard van onze emotionele reactie op een fictief werk? Bij het beantwoorden van deze vragen verkent de auteur de complexe interactie tussen auteur, lezer en tekst. Deze interactie vereist dat de lezer een 'fictieve auteur' construeert - een personage in het verhaal wiens persoonlijkheid, overtuigingen en emotionele toestanden moeten worden geïnterpreteerd als de lezer de betekenis van het werk wil begrijpen. Taal: Engels